Claude w UiPath - sześć scenariuszy od Studio po Maestro i jak je ze sobą połączyć

Claude, model językowy firmy Anthropic, pracuje dziś na platformie UiPath w sześciu różnych rolach. W UiPath Studio buduje sekwencje aktywności w panelu obok projektu. W terminalu, razem z narzędziem uip i skillami UiPath, prowadzi projekt od założenia do publikacji. W UiPath Maestro składa procesy, które łączą roboty, agentów i ludzi. Bywa też modelem, który rozumuje wewnątrz agenta UiPath, i klientem, który przez UiPath MCP Server wywołuje Wasze automatyzacje.

Każdy z tych scenariuszy ma innego użytkownika, inne miejsce wykonania i inną osobę, która zatwierdza wynik. Dlatego porządkujemy je według tych trzech pytań; nazwy produktów są tu wtórne. Pokazujemy też dwa nagrania: konfigurację Claude Code w UiPath Studio i zapis sesji z 4 listopada 2026 roku, w której Claude Code zbudował proces zatwierdzania faktur w Maestro Flow.

Trzy elementy, na których opiera się każdy scenariusz budowy

Dokumentacja UiPath for Coding Agents opisuje model pracy złożony z trzech części. Agent kodujący, na przykład Claude Code, przyjmuje polecenia, edytuje pliki i uruchamia komendy. Narzędzie uip łączy komputer dewelopera z UiPath: uwierzytelnia się w organizacji, tworzy projekty i rozwiązania, publikuje automatyzacje. Skille UiPath to spakowane instrukcje, które uczą agenta konkretnych zadań na platformie; UiPath utrzymuje je w publicznym repozytorium UiPath/skills.

Claude Code jest jednym z dziesięciu agentów obsługiwanych przez skille - obok Cursora, GitHub Copilota, Codexa, Windsurfa, Devina i własnego agenta UiPath, Autopilota. Claude Code dostaje skille w postaci wtyczki.

Najważniejsze zdanie tej dokumentacji dotyczy odpowiedzialności: agent nie sprawdza zgodności wygenerowanego kodu, a przegląd przed wdrożeniem na produkcję należy do użytkownika. Na tym zdaniu opierają się bramki, o których piszemy w dalszej części.

Scenariusz 1: Claude Code w UiPath Studio

To ścieżka dla dewelopera RPA, który pracuje w UiPath Studio i chce mieć agenta obok projektu. Film poniżej przygotowała Aleksandra Plichta; pokazuje konfigurację krok po kroku i pierwsze zadanie dla Claude.

Konfiguracja wymaga czterech rzeczy na stanowisku dewelopera: wersji Studio z zakładką Coding Agents (w filmie 2026.0.200 lub nowszej), konta Claude z dostępem do Claude Code, Node.js w wersji LTS i konta UiPath Automation Cloud. Instalacja to trzy polecenia: instalator Claude Code, npm install -g @uipath/cli i uip login, które otwiera logowanie do organizacji w przeglądarce.

W Studio ścieżka prowadzi przez Home, Tools i Coding Agents. Przełącznik przy UiPath CLI dopisuje uip do zmiennej PATH - bez tego Claude nie znajdzie narzędzia i to najczęstsza przyczyna problemów przy pierwszym uruchomieniu. Na karcie Claude Code status CLI powinien wskazywać „Installed”, a dwa kolejne przełączniki włączają skille UiPath i rozszerzenie Studio, które dodaje panel Claude Code do interfejsu.

Po otwarciu projektu ikona Claude na prawym pasku otwiera panel, w którym agent pracuje w kontekście bieżącego projektu. Znak @ w polu polecenia pokazuje listę plików projektu, więc specyfikację, PDD albo notatkę dołączacie bezpośrednio do zapytania. Pliki CLAUDE.md i AGENTS.md w katalogu projektu Claude wczytuje sam przy każdej sesji - to dobre miejsce na konwencje nazewnictwa i zasady zespołu.

UiPath oferuje w tym samym miejscu własnego agenta kodującego, Autopilota. W naszej ocenie różnica dotyczy przede wszystkim tego, kto dostarcza model i nadzór: przy Autopilocie robi to UiPath, przy Claude Code zespół wybiera model i sam składa zasady nadzoru, na przykład przez zarządzane ustawienia Claude Code, w których administrator ogranicza dostępne modele i uprawnienia narzędzi.

Scenariusz 2: terminal i uip CLI - cały cykl bez otwierania Studio

Ta sama trójka - agent, uip i skille - działa poza Studio, w zwykłym terminalu. Dla architekta i dewelopera, który woli pracę w repozytorium, to ścieżka najszersza. Według dokumentacji UiPath status GA mają skille do budowy przepływów RPA, agentów, Maestro Flow, aplikacji kodowanych, przepływów API, kroków z udziałem człowieka i projektów IXP. Pozostałe skille są w Preview albo w przygotowaniu i mogą się zmienić przed GA.

Zakres widać w pomocy samego narzędzia. W wersji 1.205.0, którą sprawdziliśmy 4 listopada 2026 roku, uip ma polecenia do instalacji skilli dla agentów (uip skills), uruchomienia lokalnego serwera MCP (uip mcp serve), pracy z Maestro w trzech kanwach (uip maestro bpmn, case, flow), Orchestratorem (uip or), projektami RPA (uip rpa) i rejestracją serwerów MCP w AgentHub (uip agenthub).

Żeby sprawdzić tę ścieżkę w praktyce, 4 listopada 2026 roku daliśmy Claude Code jedno polecenie po polsku: zbudować lokalnie proces Maestro Flow, w którym faktura powyżej 10 000 PLN trafia do zatwierdzenia przez człowieka, a niższa przechodzi automatycznie. Bez publikacji do chmury i bez uruchamiania. Film pokazuje skrócony zapis tej sesji - wybrane polecenia z 45 wywołań uip i planszę z procesem, który powstał.

Agent pracował 5 minut i 20 sekund. Sam załadował skill uipath-maestro-flow, założył rozwiązanie i projekt, dodał węzły decyzji, krok automatycznej akceptacji, zadanie dla człowieka i trzy zakończenia, połączył je i uruchomił walidację, która zwróciła status Valid. Ciekawsze od wyniku są trzy obserwacje z przebiegu sesji:

• Narzędzie odpowiada instrukcją. Przy łączeniu kroku automatycznej akceptacji z zakończeniem uip zwrócił komunikat „Source port “output” not found on node “autoApprove1”. Available source ports: success, error”. Agent poprawił polecenie w następnym kroku, bez udziału człowieka.
• Część pracy nadal odbywa się w pliku. Deklaracji wejść procesu, polskich etykiet i wartości zwracanych na zakończeniach CLI nie obsługuje - agent dopisał je bezpośrednio w pliku .flow. Zadanie dla człowieka ma jedno wyjście, więc decyzję „zatwierdź albo odrzuć” rozdziela osobny węzeł.
• Platforma zmienia się w trakcie pracy. W czasie sesji uip zaktualizował się sam razem ze skillami, a nowa wersja skilla zalecała już inny sposób budowy Flow - w TypeScript z kompilacją. Wersję CLI i skilli warto więc przypiąć w projekcie, zamiast przyjmować każdą aktualizację w trakcie budowy.

Grupa zatwierdzających w zadaniu dla człowieka została domyślna. Ustawienie, kto naprawdę zatwierdza fakturę, to decyzja zespołu przed wdrożeniem. Agent jej nie podejmuje.

Scenariusz 3: procesy w UiPath Maestro

Maestro prowadzi proces od początku do końca: wywołuje roboty, agentów AI i API, a decyzje, których nie powinien podejmować model, oddaje ludziom. Agent kodujący buduje w nim procesy Flow i BPMN, z różnym statusem; uip ma też polecenia dla kanwy Case, ale status tego skilla trzeba sprawdzić w katalogu skilli. Budowa Flow należy do skilli ogólnodostępnych. Budowa procesu BPMN agentem kodującym jest w Public Preview i ma wbudowaną bramkę: agent najpierw przedstawia plan - zdarzenia, zadania, bramki i uczestników - a potem zatrzymuje się i czeka na akceptację, zanim cokolwiek zbuduje.

Kanwy, granicę między Maestro a Orchestratorem i nowości jesieni 2026 opisała Aleksandra Plichta we wpisie UiPath Maestro od podstaw. Tu ważna jest jedna konsekwencja: Claude buduje proces szybko, ale proces działa w Maestro, z jego instancjami, obserwowalnością i historią decyzji. Wykonanie i audyt zostają na platformie.

Scenariusz 4: utrzymanie - agent diagnozuje zatrzymanego robota

Marcelo Cruz, praktyk UiPath, opisał na LinkedIn wzorzec, w którym błąd zadania w Orchestratorze uruchamia przez webhook potok CI, a w nim Claude Code ze skillami i uip: agent czyta logi, stawia diagnozę, przygotowuje poprawkę, buduje pakiet i otwiera pull request. Ten wzorzec ma sens tylko z jedną bramką - człowiek zatwierdza poprawkę przed scaleniem z gałęzią główną, zanim cokolwiek trafi na produkcję. Łańcuch „diagnoza, poprawka, wdrożenie” bez przerwy oznacza, że model decyduje o zmianie w działającym procesie biznesowym bez przeglądu.

Tego wzorca nie zbudowaliśmy jeszcze u siebie, dlatego opisujemy go jako architekturę do sprawdzenia.

Scenariusz 5: Claude jako model wewnątrz agentów UiPath

W poprzednich scenariuszach Claude pisze automatyzację. Tu jest jej częścią: model rozumuje w kroku agenta zbudowanego w Agent Builderze albo agenta kodowanego w Pythonie. Dokumentacja UiPath wymienia modele Anthropic Claude jako obsługiwane przy wykonywaniu agentów; podłącza się je przez konektor Amazon Web Services w Integration Service, a aktualną listę wersji modeli trzeba sprawdzić dla własnego wdrożenia. Ruch do modelu przechodzi przez UiPath AI Trust Layer, który daje maskowanie danych osobowych, guardrails, dziennik audytowy i wybór regionu. Model może być zarządzany przez UiPath albo pochodzić z Waszej subskrypcji (Bring Your Own Model).

Jedna zmiana z informacji o wydaniach z 29 października 2026 roku dotyczy wszystkich, którzy używają agentów kodowanych: od 2 grudnia 2026 roku AI Trust Layer zarządza agentami low-code i kodowanymi jako jednym produktem, a konfiguracje istniejące tylko po stronie agentów kodowanych, w tym BYOM, przestaną być używane. UiPath ostrzega, że agenci kodowani mogą przez to przestać działać, i zaleca odtworzenie po stronie agentów każdej konfiguracji modelu, która dziś istnieje tylko dla agentów kodowanych. Warto to zrobić przed tą datą.

Scenariusz 6: Claude wywołuje Wasze automatyzacje przez UiPath MCP Server

Ostatni scenariusz odwraca kierunek. UiPath MCP Server, konfigurowany w Orchestratorze na poziomie folderu, wystawia przepływy RPA, agentów, przepływy API i procesy Maestro BPMN jako narzędzia MCP. Claude Code albo Claude Desktop łączy się z nim jak z każdym innym serwerem MCP i może uruchomić proces, który już działa w Waszym Orchestratorze - z jego uprawnieniami, kolejkami i logami. Narzędzia oparte na aktywnościach Integration Service wymagają logowania interaktywnego albo przepływu OAuth MCP; tokenów osobistych (PAT) nie obsługują.

Odwrotny kierunek też istnieje: polecenie uip agenthub rejestruje zewnętrzne serwery MCP, z których korzystają agenci UiPath. Przy lokalnych serwerach MCP uruchamianych przez stdio pamiętajcie, że to uruchomienie programu na stacji roboczej. Konfiguracja takich serwerów powinna należeć wyłącznie do administratora. Szerzej o kontroli agentów spoza platformy piszemy we wpisie o shadow AI i agentach AI w firmie.

Jak wybrać scenariusz

Wybór scenariusza sprowadza się do trzech pytań.

Kto ma budować? Deweloper RPA, który zna Studio - scenariusz 1. Architekt albo zespół pracujący w repozytorium - scenariusz 2. Analityk procesu, który chce zobaczyć przebieg przed budową - scenariusz 3 z planem do akceptacji w BPMN.

Gdzie ma się wykonywać? Jeżeli Claude ma tylko pisać, wykonanie zostaje w robotach i Maestro (scenariusze 1-4). Jeżeli Claude ma decydować w trakcie procesu, potrzebujecie scenariusza 5 i polityki AI Trust Layer. Jeżeli użytkownik pracuje w Claude, a automatyzacje są już gotowe - scenariusz 6.

Kto zatwierdza wynik? W każdym scenariuszu ktoś musi. Plan procesu BPMN zatwierdza analityk, pull request z poprawką - deweloper, zmianę w polityce modeli - administrator platformy.

Tak mogłoby wyglądać połączenie tych ról na przykładzie procesu faktury z naszego demo. Claude Code buduje proces (scenariusz 2), Claude jako model ocenia nietypowe faktury w kroku agenta (scenariusz 5), kwoty powyżej progu zatwierdza człowiek w zadaniu Maestro, a dział finansów uruchamia proces z Claude Desktop przez UiPath MCP Server (scenariusz 6). Ostatni krok wymaga procesu w formie, którą MCP Server wystawia, na przykład procesu Maestro BPMN albo przepływu API - Maestro Flow nie ma na liście w dokumentacji. Claude buduje i rozumuje, UiPath wykonuje, pilnuje uprawnień i zapisuje historię decyzji.

Bramki, które warto ustawić przed pierwszym wdrożeniem

• Przegląd kodu przed publikacją. Dokumentacja UiPath mówi to wprost: zgodność wygenerowanej automatyzacji sprawdza człowiek. Zmiana od agenta przechodzi tę samą ścieżkę przeglądu co zmiana od dewelopera.
• Kontekst projektu w plikach, poza danymi. CLAUDE.md i AGENTS.md niosą konwencje i zasady. Danych poufnych, haseł ani adresów systemów produkcyjnych w nich nie trzymamy. Obcy CLAUDE.md w pobranym repozytorium traktujcie jak kod do przeglądu, bo agent wykona zawarte w nim instrukcje.
• Konto uip z minimalnymi uprawnieniami. Agent ma dokładnie te prawa, które ma konto, na które zalogował się uip.
• Przypięta wersja narzędzi. Nasza sesja pokazała, że skill potrafi zmienić zalecaną metodę budowy w trakcie pracy.
• Polityka modeli przed 2 grudnia 2026. Jedna polityka AI Trust Layer dla agentów low-code i kodowanych to dobry moment na przegląd, które modele są dopuszczone i gdzie przetwarzane są dane.

Jak pracujemy z Claude i UiPath w SNOK

SNOK jest partnerem UiPath w statusie Platinum. Scenariusze 1 i 2 sprawdziliśmy na własnym środowisku; pozostałe opisujemy na podstawie dokumentacji UiPath i relacji praktyków. Za wpisem stoją dwa produkty pracy: film Aleksandry Plichty z konfiguracją Claude Code w UiPath Studio i zapis sesji z 4 listopada 2026 roku - proces Maestro Flow zbudowany przez Claude Code w 5 minut i 20 sekund, z 45 wywołaniami uip i walidacją zakończoną statusem Valid, razem z listą ograniczeń, które ta sesja ujawniła.

Przy wdrożeniu procesów z agentami zaczynamy od mapy: które kroki budują ludzie, które agent kodujący, gdzie model podejmuje decyzję i kto ją zatwierdza. Szczegóły w ofercie UiPath Maestro i automatyzacji procesów biznesowych, a bezpieczeństwo agentów i modeli w ofercie AI Security. Wcześniej opisaliśmy też, dlaczego automatyzacja napisana przez agenta w 10 minut potrzebuje decyzji o nadzorze.

Jeżeli chcecie sprawdzić, który z sześciu scenariuszy pasuje do Waszego zespołu, napiszcie do nas na office@snok.ai.

Źródła

• UiPath, UiPath for Coding Agents - Overview (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, UiPath for Coding Agents - Choosing your agent (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, Build a Maestro BPMN with a coding agent (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, Orchestrator - MCP Server types (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, Agents - informacje o wydaniach, październik 2026 (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, Configuring LLMs - Automation Suite 2.2510 (dostęp 04.11.2026)
• Anthropic, Claude Code - Settings (dostęp 04.11.2026)
• UiPath, repozytorium UiPath/skills (dostęp 04.11.2026)
• Marcelo Cruz, wpis o naprawie robotów przez agenta kodującego (LinkedIn, dostęp 04.11.2026)
• SNOK, pomoc narzędzia uip 1.205.0 i zapis sesji Claude Code z 4 listopada 2026 roku (pomiar własny)